Iedereen heeft zo zijn zwakke momenten. Dat is nou eenmaal menselijk. Onlangs had ik er weer een. Zo'n zwak moment.
De jaarlijkse dwangmatige behoefte om af te vallen diende zich namelijk in huize Herrie onlangs weer aan. En toen .. toen kwam het. Mijn zwakke moment. Ik meende -uit solidariteit- mee te moeten doen.
Ok, rustig maar, ik geef het toe!! Ook omdat mijn fiere gestalte enige verdachte uitstulpingen rondom het middel begon te vertonen.
Afijn..afvallen. Dat schijnt tegenwoordig niet meer te kunnen zonder een dieet goeroe. En Sonja spant daarin de kroon. En dus doen wij nu mee met die gekte.
Vanmorgen smokkelde ik nog een ander dieet binnen. Dat bracht mij een ontbijt van twee dikke plakken spek en scrambled eggs. Prima te doen! Maar daarna is schraalhans echt binnen gekomen. Een liga koekje rond 11 uur, 2 volkorenboterhammen met 30+ kaas en kipfilet als lunch. Het miezerige plakje ontbijtkoek voor in de middag zal dus een verscheurend einde gaan krijgen.
En vanavond, wat normaal een hoogtepunt in dit huis is, het diner. Ik moet mij nu al geestelijk gaan voorbereiden op dat diner. Een bord met daarop 125 gram gekookte aardappelen en 2 ons bloemkool, met daarnaast een tartaartje van 75 gram??!!! Oh..laat ik het bakje met rauwkost niet vergeten met daarop -als beloning- een magere yoghurt dressing!!!!!!
getverdemme...welke jan boeren piep heeft dit bedacht?
Hé...voel ik niet toevallig een nieuw zwak moment op komen borrelen?
Labels: dieet, ellende, eten, HONGER